عنوان:  تقویت مهارت فن بیان دانش آموزان کلاسم درپایه ششم ابتدایی                 

                                                            نام استاد محترم : جناب آقای دکتر ابوالفضل بختیاری            

            رشته: برنامه ریزی درسی                    دانشجو : آرزو زرکشان                

 

مقدمه :

بـا توجـه بـه ایـن کـه مهـم تـرین مسـئله در جامعـه و در ارتبـاط جمعـی قـدرت فـن بیـاناســت و یکــی از راه هــاي آمــاده کــردن کودکــان بــراي مســئولیت پــذیر بــودن در آینــده تقویــت مهــارت فــن بیــان در آن هاســت .در این مقاله بهتقویت مهارت فن بیان دانش آموزان کلاسم درپایه ششم ابتدایی بپردازم و اینگونــه قــدمی بــراي ســاختن زنــدگی بهتــر بــراي آینــده سازان مملکتمان برداشته باشم. 

زنـدگی بچـه هـاي امـروز بـا اینکـه کـار فیزیکـی زیـادي انجـام نمـی دهنـد پـر تـنش تـر وپــر اســترس تــر از زنــدگی بچــه هــاي قــدیم اســت چــون انتظــاراتی کــه خــانواده و مدرســهاز بچــه هــا دارنــد خیلــی بیشــتر از گذشــته اســت  پــس در قبــال ایــن انتظــارات لازم اســتکــه بــه آن هــا کمــک کنــیم تــا توانمنــدي هایشــان شــکوفا شــود و بتواننــد زنــدگی شــاد وموفقی داشته باشند. 

 بیان مساله :

اینجانــب آرزو زرکشان آموزگــار پایــه ششم ابتــدایی شــاغل در دبســتان  علامه محمد تقی جعفری واقــع درشــهر جدیــد پرنــد  هستم که مدت 7سال است در پایه ششم مشغول آموزش هستم که امسال در ارتبــاط بــا دانــش آمــوزانم شــاهد نــاتوانی آنهــا در  برقــراري ارتباط مثبت شدم و در رابطه با این موضوع به این موارد برخورد کردم که: 

1-دانش آموزانم در تفهیم مطالب مورد نظرشان دچار مشکل بودند. 

2- تعــدادي از دانــش آمــوزانم علــی رغــم آمــادگی کامــل در بیــان مطالــب درســی شــان در هنگام توضیح و بیان آن عملکرد ضعیفی داشتند  .بــا توجــه ایــن کــه مهــم تــرین مســئله در جامعــه و در ارتبــاط جمعــی قــدرت فــن بیــان اســت و یکــی از راه هــاي آمــاده کــردن کودکــان بــراي مســئولیت پــذیر بــودن در آینــده تقویــت مهــارت فــن بیــان در آن هاســت بــر آن شــدم تــا در ایــن مبحــث بــه دنبــال راهکارهــاي مفیــد بگــردم و اینگونــه قــدمی بــراي ســاختن زنــدگی بهتربــراي آینــده سازان مملکتمان باشم. 

جمع آوري اطلاعات ( شواهد):

در ایــن مرحلــه از کــار تصــمیم گــرفتم کــه اطلاعــات لازم را از منــابع مختلــف تــا آنجــاییکــه مــی تــوانم جمــع آوري نمــایم.پــس در مطالــب هــاي خوانــده شــده بــه مقایســه کودکان امروز و دیروز پرداختم .  در زمــان هــاي گذشــته بــراي اینکــه چــرخ اقتصــاد خــانواده هــا بچرخــد بچــه هــا مجبــوربودنــد از همــان ســنین پــایین کــار کــردن را شــروع کننــد و ایــن مســئله بیشــتر از روي ضــرورت و بــراي حفــظ بقــاي خــانواده بــود و ایــن کــار کــردن بچــه هــا خــودش باعــث مــیشــد کــه بــه طــور طبیعــی بچــه هــا رشــد کننــد و توانمنــدي و استعدادهایشــان شــکوفاشــود. ولــی الان کــه جوامــع غنــی تــر شــده تقریبــا نیــاز بــه کــار کودکــان در بســیاري ازکشــور هــا از بــین رفتــه و ایــن باعــث شــده کــه اکثــر بچــه هــا توانمنــدي هایشــان مخفــی بمانــد و بــروز پیــدا نکنــد و ایــن یکــی از نقــاط ضــعف زنــدگی بــه اصــطلاح مــدرن امــروزي است.  الان اگــر بچــه هــا اســباب بــازي بخواهنــد خیلــی راحــت برایشــان از فروشــگاه تهیــه مــیشـود ولـی بچـه هـاي قـدیم بـا وسـایل دور ریـز و اضـافی منـزل اسـباب بـازي درسـت مـیکردند و ایـن باعـث بـه کـار افتـادن خلاقیـت بچـه هـا مـی شـد.

راهکارها: 

پــس از جمــع آوري اطلاعــات اول بــه ســراغ همکــارانم در جلســه هــم پایــه رفــتم و بــراي روشــن کــردن وضــع موجــود و گــرفتن راهکــار هــاي احتمــالی مطــالبی را جمــع آوري کــردم. پیشــنهاد همکــارانم( همکــاران هــم پایــه آموزشــی) تشــویق دانــش آمــوزان  براي قصه گویی و تقویت مهارت داستان گویی بود. خودم بــه ســراغ ســایر همکــاران در جلســه شــوراي آموزگــاران رفــتم کــه قریــب بــه اتفــاق نظــر دادنــد کــه تعریــف و تشــویق معلــم در جلــوي جمــع و ســر صــف در بــالا بــردن حــس ارزشــمندي و در نتیجــه اعتمــاد بــه نفــس بــالا و توانــایی در فــن بیــان کودکــان بســیارموثر می باشد.    

ســوم بــه ســراغ مــدیر مدرســه رفــتم تــا تجربیــاتی هــم از ایشــان کســب کــنم پیشــنهادایشــان هــم دادن مســئولیت هــاي کلاســی بــه دانــش آمــوزان بــود. همچنــین اجــراي برنامــه هــاي صــبحگاهی و فــراهم کــردن ســوال هــایی بــا پاســخ هــاي کوتــاه توســط معلــم و روان خــوانی بخــش کوتــاهی از کتــاب درســی بــا صــداي بلنــد در کــلاس بــراي اینکــه دانــش آمــوزان بتواننــد بــه تــدریج زمــان صــحبت کــردن خــود را طــولانی تــر کننــد تــاجــایی کــه بتواننــد در مقابــل دانــش آمــوزان دیگــر درس را بــه صــورت کامــل ارائــه بدهند.   در ایــن مرحلــه بــا اجــرا و بررســی و تحلیــل داده هــاي جمــع آوري شــده مشــخص شــدکــه اکثریــت دانــش آمــوزان علــی رغــم شــرکت در فعالیــت هــاي گروهــی و دیگــر فعالیــتهـاي پیشـنهادي نمــی تواننـد بـه صــورت مطلـوب بــه سـطح مـورد انتظــار برسـند  زیــرا در کــار گروهــی و دیگــر فعالیــت هــاي اجتمــاعی فقــط دانــش آمــوزان زرنــگ فعالیــت مــیکردنــد و دانــش آمــوزان ضــعیف فقــط در گــروه حضــور داشــتند بــدون اینکــه تلاشــی براي بهبود وضعیت خود انجام دهند.  بنـابراین فکـر کـردم کـه بایـد از میـان داده هـا جمـع بنـدي کـرده و یـک راه حـل منطقـی را کشــف نمــایم . پــس مطالــب بیشــتري را مطالعــه کــردم  و راه حــل هــایی دیگــري را هــم کشف کردم. 

انتخاب راه حل موقت: 

در ایــن مرحلــه از کــار مهــم تــرین مســئله ارائــه راه حــل هــاي مناســب بــراي رفــع و ازبین بردن ضعف هاي پژوهشم بود.  پـس تئــاتر درمـانی و پــانتویم را بــه موضـع اجــرا گذاشـتم چــرا کــه در تئـاتر از زبــان بــدن اسـتفاده مـی شـود. و پـانتومیم چـون اجـراي بـازي پـانتومیم هـم کـاملا توسـط زبـان بـدن انجــام مــی شــود و در پــانتومیم کــودك یــاد مــی گیــرد بــراي نشــان دادن منظــورش از بــدن و حرکــاتش اســتفاده مــی کنــد. روش پــانتومیم یکــی از روش هــایی اســت کــه درفــن بیــان و ســخنرانی هــم بــه عنــوان تمــرین اســتفاده مــی شــود. انســان وقتــی هنگــام صــحبت کــردن در جمــع از بــدنش هــم کمــک بگیــرد میــزان تــرس و استرســش خیلــی کمتــر مــی شــود چــون در جــا ایســتادن و تکــان نخــوردن هنگــام ســخنرانی ضــعف هــاي انسان مثل لرزش دست یا بدن را بیشتر نمایان می کند.  همچنــین از تکنیــک هــاي صــحبت کــردن واضــح و رســا کــه شــامل دو فــن بــود اســتفاده کردم. 

اجراي طرح و نظارت بر تغییر پیشنهادي: 

در ایــن مرحلــه از تحقیــق تــلاش کــردم داده هــا و راه حــل هــاي جدیــد را بــه کــارم بنــدم و ببیــنم تــا چــه انــدازه در رونــد و پیشــرفت دانــش آمــوزانم مــوثر شــده اســت و پــیش بینــی هــاي عملــی کــار را پــیش بــردم و تــلاش کــردم از همــان آغــاز بــر چگــونگی پیشــرفت نظــارت داشــته باشــم کــه ایــن کــار موجــب مــی شــود ضــمن پیگیــري پــیشبینی هاي انجام شده در صورت لزوم تغییرات لازم را در عمل به وجود آورم. 

اول تــنفس دیــافراگمی را بــا دانــش آمــوزانم بــه موضــع اجــرا گذاشــتم .ایــن نــوع تــنفس کمــک مــی کنــد حجــم هــواي بیشــتري وارد ریــه هــا شــود و انســان بــراي صــحبت کــردننفس کم نیاورد و در کاهش استرس هم خیلی موثر است.  روش انجــام آن بــه ایــن شــکل اســت کــه هنگــام عمــل تــنفس قفســه ســینه و شــانه هــا نبایــد حرکــت کنــد و هنگــام عمــل دم بایــد شــکم بــه ســمت بیــرون حرکــت کنــدو هنگــام بازدم شکم به حالت اولیه برگردد.  در مرحلــه بعــد از تکنیــک خودکــار اســتفاده کــردم. ایــن تکنیــک بــراي ایــن اســت کــه کلمــات رســا و واضــح از دهــان بیــرون آینــد و مــا صــحبت را بــه خــوبی متوجــه شــویم ولحـن بیـان هـم زیبـاتر شـود. روش انجـام آن بـه ایـن شـکل اسـت کـه بـه کـودك بگوییـدخودکــار تمییــزي را لاي دنــدان هــایش بگــذارد البتــه کمــی از تــه خودکــار لاي دنــدانهــایش باشــد و بقیــه خودکــار بیــرون باشدســپس در حــالی کــه خودکــار لاي دنــدانهاســت چنــد دقیقــه صــحبت کنــد ایــن خیلــی کمــک مــی کنــد کــه مــا تــه کلمــات را نخوریم و کلمات را کامل ادا کنیم. 

جمع آوري اطلاعات( شواهد 2): 

بعــد از مــدتی متوجــه موفقیــت هــایی در امــر یــادگیري دانــش آمــوزانم شــدم و بــابررســی مشــاهداتم بــه ایــن نتیجــه رســیدم کــه در بهتــر شــدن فــن بیــان دانــش آمــوزانم پیشــرفت قابــل ملاحظــه اي داشــته ام چــرا کــه بــه زیبــایی و بــدون خجالــت صــحبت مــیکردند و شعر ها و کتاب هاي داستان را با قدرت بیان بالا می خواندند. 

اعتبار:  بــا نظرخــواهی از همکــاران و والــدین گرامــی امیــدوار شــدیم تــا ایــن طــرح و اقــدام درطــول زمــان و بــا تــلاش مســتمر معلمــان و والــدین منجــر بــه عملــی موفــق بــا بــازدهی بسیار بالا در جامعه مان بشود.  پــس بــراي زنــدگی بهتــر و بــراي رفــع مشــکلاتی ایــن چنینــی بایــد در دوره هــایی کــه بــه ایــن منظــور تشــکیل مــی شــود شــرکت کنــیم چــون جلــوي ضــرر را از هــر کجــا کــه بگیریم منفعت است. 

           نتیجه گیری:   

ایــن طــرح تحقیــق و پــژوهش توانســت قســمتی از مشــکلات دانــش آمــوزانم را حــل کنــدو پــس از تــلاش هــاي مســتمر و اجــراي فنــون مختلــف و اجــراي  کلیــه ي مراحــل ومراجعــه بــه کتــب گونــاگون دانــش آمــوزانم توانســتند بــر مشــکل نــاتوانی در مهــارت سخنوري فائق آیند .  براي درمان مشکلات به طور موثر و موفقیت آمیز باید اصولی رعایت شود: 

* هر مشکل با توجه به شناخت دقیق علت ها درمان پذیر است و تا علل مشکل مشخص نشود ارائه درمان امکان نخواهد داشت. 

* درمان باید گسترده و همه جانبه باشد. 

* درمان باید توسط متخصص انجام شود  .

* درمان باید پیگیري شود. 

.............................................................................................................................

منابع :

محمد رضا خردمند( 1394)-  آشنایی با فن بیان - تهران : انتشارات آ وا - ویراست 3

سایت  بیان کودک   www.Bayanekoodak.com

            

 

 

 

 خلاصه فصل نهم از کتاب قلب ها و اندیشه هانوشته دکتر کاترین لوییس      

                                               نام استاد  محترم : جناب آقای دکترابوالفضل  بختیاری        

 رشته: برنامه ریزی درسی                         نام دانشجو: آرزو زرکشان   

            

  مقدمه  :

کتاب قلب ها و اندیشه ها نوشته دکتر کاترین لوییس می باشد . در این کتاب نویسنده به دیدگاه های متفاوتی دست یافته  است و بر اساس آن توفیق های آموزشی ژاپنی ها را در رفع آنی نیاز های بچه ها به دوستی ، تعلق خاطرو فرصت هایی برای ایجاد زندگی مدرسه ای می داند.در این جستار به برسی پرسش هایی که برای ما مطرح است و به هفت ویژگی آموزشی در مدارس  ابتدایی و پیش دبستانی ژاپن که به نظر من اصلی ترین عوامل موفقیت در آموزش ابتدایی این کشور است می پردازیم

 فضای آموزشی نیازمند روحیه میهمان نوازی است ، به شرط آنکه در امر یادگیری آسان گیر نباشد و در مقابل ، مسائل دشوار را نیز قابل حل بداند.مواردی که بدون وجود آنها یادگیری اتفاق نخواهد افتاد ، مواردی هستند از قبیل اعتراف بر کم دانشی و جهل ،آزمودن درباره ی قضایای ثابت شده ، زیر سوال بردن اطلاعات بی پایه و جزئی و برخورد نقادانه ای طرفین با نحوه ی رویکردها، که هریک از این موارد برای رعایت جانب حقیقت امری لازم و ضروری است. اما در جایی که مردم احساس کنند مورد تهدید و باز خواست قرار می گیرند هیچ یک از این رفتارها پیش نخواهد آ مد. ( پارکر جی ، پالمر ، پژوهشگر تعلیم و تربیت)

دل مشغولی وتلاش ژاپنی ها برای ارتقای شخصیت و روحیه ، تا به یک باور ملی تبدیل شود. ( توماس رولن )

نخستین بخش این فصل به هفت ویژگی آموزشی در مدارس ابتدایی وپیش دبستانی در ژاپن  می پردازد که به نظر من اصلی ترین عوامل موفقیت در آموزش دوره ابتدایی است .

به هفت ویژگی اساسی در آموزش کودکان می پردازیم:

1) توجه به همه ی بچه ها :

 هنگامی که در مدارس ابتدایی ژاپن حاضر می شویم اغلب احساس می کردم  در یک اردوگاه تابستانی با جلسه ی پیشاهنگی روبه رو هستیم .محیطی که در آن تا حدود زیادی به پیشرفت همه ی بچه ها توجه می شود.دانش آموزان مدارس ژاپن بیشتر وقت خود را به باز های آزادمی گذرانند.در مدارس ابتدایی ، بیش از یک سوم ساعت های درسی به موضوع های فوق برنامه ، نظیر هنر ،موسیقی ، رقص و ورزش اختصاص دارد.حدود سی روز از سال که به روزهای بلند در مدرسه معروف است به انواع فعالیت های مشترک و لذت بخش نظیر جشنواره ورزشی ،نمایش انواع هنرها ، اردوها و نیز گردش های دسته جمعی مشغولند..برنامه هایی که به  کمک آنها  همه ی آموزگاران و شاگرانشان در دوره های مربوطه بطور مشترک ، تجدید قوا می کنند. نظام آموزش همگانی  که آموختن اعداد و حروف را پیش از شروع دوره ی ابتدایی ممنوع کرده است ، به پیشرفت اجتماعی ، اخلاقی و نیز معنوی بچه ها توجه فراوان دارد. 

2)تاکید بر ارزش ها:

 هنگامی که به یک کلاس ابتدایی در مدارس ژاپن وارد می شویم با ارزش های تثبیت شده و معیارهای روشن و آشکار ،دانش آموزان در لوای  پیام های درسی خود ، هدف های کلامی نظیر : باید دوست باشیم" و "باید قوایمان را روی هم بگذاریم و خوب جلو برویم." ، " باید بچه هایمهربانی باشیم که به آسانی می گویند متاسفم، متشکرم."  را مرور می کنند.البته ارزشها فقط در این پیام ها آشکار نمی شوند بلکه در محتوا و فرایند درس های علمی و فعالیت های عادی و روزمره حس می شوند.شاگردان ژاپنی همه روزه پیرامون آرزو ها و اندیشه ها بحث میکنند تا به هدف ها یی چون مهربانی کردن و مسولیت پذیری و انجام کار گروهی دست یابند.

3)ایجاد یک جامعه پشتیبان در کلاس :

 این سوال مطرح می شود که چگونه می توان یک مجموعه 35 نفره را به اجتماعی در کلاس تبدیل کرد تا همه دانش آموزان احساس کنند در کلاس جایی دارند؟ برای ایجاد این حس در کلاس ، آموزگاران ژاپنی فرصت مناسب برای همه شاگردان فراهم می کنند تا یکدیگر را به رسمیت بشناسند و از با هم بودن لذت ببرنند.شاگردان در نخستین سالهای تحصیلات ابتدایی خود در تمام فعالیت هی کلاسی از جمله صرف نهار در کنار آموزگاران خود هستند . در صورتیکه همتایان آمریکایی آنها با وجود برخورداری از گروه های توانا و کارآمد ، چگونه با این فاصله گرفتن  هایشان از جمله صرف نهار ، استفاده از چند معلم غریبه برای فعالیت هایشان نظیر موسیقی و ورزش از عهده  ایجاد حس مشترک  و حمیت کلاسی بین بچه ها بر می آیند؟در ژاپن ایجاد اجتماع کلاسی همان گروه های کوچک ثابت هستند ،که بچه ها در این گروه های ثابت چند بار در روز و چندین بار در هفته با هم غذا می خورند ، کار می کنند و به بحث و تبادل نظر می پردازند. این گروه ها در آمریکا با شکل و گردش کار کاملا متفاوت یافت می شوند.در مدارس ژاپن ، گروهها شبیه خانواده هستند ، که دانش آموزان به مدت طولانی ( حدود دو سال در پیش دبستان و سه ماه در کلاس اول ) با یکدیگرند بطوریکه حتی خجالتی ترین بچه ها هم با همکلاسی هایشان احساس راحتی کنند.رو

 4- روش های انظباطی با هدف ایجاد تعهدات شخصی

 آموزگاران ژاپنی برای رسیدن به هدف های بلند مدت وقت زیادی را صرف می کنند و این در حالی است که در کوتاه مدت ، رفتارهای شلوغ و نابهنجار آنها را تحمل می کنند.یک پسر نه ساله رفتار شاگردان ژاپنی را در مدت چهار ماهی که به آنجا می رفت چنین توصیف می کند کهآگر بچه های آمریکایی چنین رفتار هایی داشتند هر روز به دفتر مدیر مدرسه فرستاده می شدند.آموزگاران ژاپنی با دانش آموزان به گونه ای رفتار می کنند که بچه ها قبل از شروع درس همکلاسی های خود رو جمع و جورو ساکت می کنند.در ایام بازدید کلاسی شاهد رفتار معلمی بودم که هفده دقیقه منتظر ماند تا مبصرها بچه ها را ساکت کنند.آموزگاران به  مقوله نظم و ترتیب به مثابه چیزی که باید از درون بچه ها بجوشد ، نگاه می کنند.اگر رشته های دوستی بچه ها با هم قوی باشد ، بچه ها خودشان طرفدار رفتاری مسولانه خواهند بود.

5)اداره کلاس و رفع مشکلات با مشورت کردن:

 نظریات بچه ها در سال های نخستین در مدارس ابتدایی ژاپن ، در اداره کلاس و نیز توسعه درس های علمی و غیر علمی  موثر است.موضوعات قابل بحث " چه کلاسی خواهیم داشت و یا  در کلاسمان به چه قول و وعده هایی باید پایبند باشیم." مطرح می شود .درس های علنی اغلب توسط بچه ها طرح و هدایت میشود.درس های عمومی در سطح ابتدایی چنان برنامه ریزی شده است که بچه ها می توانند شکل تدریس را عوض کنند.برای نمونه در درس علوم به گیاهان و حیواناتی  که بطور مستقیم در باغچه مدرسه مشاهده می کنند  می پردازند.اما در متون مشابه در مدارس آمریکا به مثال هایی دور از دسترس نظیر پنگوئن یا ماهی آزاد اشاره شده است. دانش آموزان ژاپنی به برسی مسائلی نظیر اینکه  قایق چگونه ساخته می شود و یا نقشه های مناطق هم جوار مدرسه را هم می کشند ، می پردازندو آموزگاران نیز با پرسش های خود آن ها را به شک می اندازندو آنها نیازی نمی بینند که با نقد نکردن نظریات  شاگردان خود یا تایید آنها موجب دلخوشی بچه ها شوند ، همه ی بچه ها به کلاس تعلق دارند و مهم هستند.

6)یادگیری های مرطوب و با روح:

ژاپنی ها از کلمات مرطوب و خشک برای بیان حالت ها و سبک های عاطفی خود استفاده می کنند.درس ها طوری برنامه ریزی شده اند که علائق بچه ها را تحریک کنند مثلا در درس های علمی از نوع یادگیری مرطئب بهره می گرفت.شاگردان آمریکایی در مقایسه با دانش آموزان ژاپنی ، بچه هایی تنها و منزوی اند که بطور جداگانه به آزمایش و تمرین می پردازند.در کلاس ژاپنی ها حتی یادگیری در علوم و ریاضی اغلب فرایندی عاطفی است.در مدارس ژاپن مقوله یادگیری ، جریانی زنده و فعال است ، بچه ها برای روش های گوناگون اندازه گیری کف اتاق پهن می شوند تا طول بدن خود را امتحان کنند.آنها به هر اتاقی در مدرسه سر می زنند تا به کارمندان کمک کنند.به حیاط مدرسه میروند تا از روی باغچه مدرسه ، نقاسی گل ها را بکشند.در بیشتر این فعالیت ها بسیاری از درس ها بر فرایند و گردش کار تکیه دارند.در این رابطه ،مسئله ی مهم صزفا دست یابی به پاسخ های درست نیست، بلکه هدف مشارکت و درگیر شدن صمیمانه آنها در کار است تا نسبت به آن بیندیشند و بدون توجه به چواب های درستی که آزمایش نشان می دهد فعالیت پژوهشی خود را ادامه دهند.

7)فکر کردن و باز اندیشی:

در فعالیت های روزانه ی مدارس ژاپنی از جمله موضوع های جذی در جریان مطالعاتم ، مقوله : هانس ای " به معنای تفکر و باز اندیشی بوده است. بچه ها در گروه های کوچکشان به این موضوع که آیا به خوبی با یکدیگر همکاری کرده اند می اندیشند. البته آنها به هدف های شخصی خود مانند اینکه بچه های دیگر را در زمین بازی آزار ندهند و یا اینکه صحبت های معلم را قطع نکنند،توجه دارند آنها انواع پرسش ها را مطرح می کنند ، پرسش هایی نظیر اینکه : امروز در مدرسه چه چیزی را بیشتر دوست داشتم ؟" ، " آیا شیطنتی کرده ام؟" ، " آیا برای کمک به دیگران کاری کرده ام؟"  این اندیشیدن مستمر در همه ی مراحل به بچه ها می آموزدعصر خوب جامعه ی مدرسه بودن یعنی چهو از این رو در جریان کوشش ها وتلاش ها به رفع  اشتباهات  و نواقص شخصی خود می پردازند.این رویکرد در تمام فعالیت های آنان آرام و پیوسته جریان دارد.اندیشه ی شخصی و جمعی شاگردان و آموزگاران ،بنیانی اساسی در روند آموزش مدارس ابتدایی ژاپن است.در آن حا سال تحصیلی با اندیشیدن در مورد آنچه انجام شده است به پایان می رسد. مسائلی نظیر " " ما چه چیزی یاد گرفتیم؟" ، "چه چیز را خوب و چه چیز را ضعیف انجام دادیم؟" ،" دفعه بعد چگونه باید عمل کنیم که بهتر نتیجه بگیریم؟"ارزیابی صمیمانه  و خالصانه ای که بچه ها در این نظام آموزشی انجام می دهند ، در مقابل آزمون های استاندارد و تحمیل شده از بیرون که اولیای امور سعی دارند با آنها بچه ها را به کسب موفقیت های آموزشی وا دارند ، قوی تر و اثر گذار تر است.

در اتنتهای این فصل ،پرسش هایی در ارتباط با نظام آموزش آمریکا  ،که طرح آنها را با توجه به آنچه در مورد نظام آموزش ژاپن خواندیم ،مفید است.

• آیا شیوه های آموزشی مدارس آمریکا در پیشرفت و بهبود اجتماعی ، اخلاقی و معنوی فرزندان آن دیار تاثیر دارد؟
• آیا ارزش هایی نظیر مهربانی ، انصاف و مسولیت پذیری در کلیه فعالیت های آموزشی آمریکا نفوذ کرده است.
• آیا کلیه ی دانش آموزانبه روش هایی که جامعه ی کلاس در مورد حمایت و کمک قرار می دهد، احترام می گذارد؟
• آیا به کار گیری شیوه های انظباطی دیگر به جای وابستگی بچه ها به دریافت جوایز و تحمل تنبیه هایی از طرف بزرگتر ها ، آنها را در قبال رفتاری مسولانه متعهد می کند؟
• آیا نظرات بچه ها به راهبری و پیاده شدن نظام آموزشی کمکی می کند؟
• آیا برنامه های درسی به موضوعات خود به ترتیب  آنهااهمیت می دهند؟
• آیا دانش آموزان و آموزگاران ، فعالانه در مورد رفتار شخصی خود و نیز یادگیریشان می اندیشند و بطور مستمر برای بهبود آن تلاش می کنند؟
  نتیجه کیری:

  در خلاصه این فصل به راز موفقیت ژاپنی ها که  به نظر بسیاری از تحلیلگران ، توجه آن ها به هدف ها و منافع بلند مدت و به سود دهی کوتاه مدت است ، اشاره می شود.در نظام آموزشی ژاپن به نهاینه شدن ارزش ها و ضوابط در میان بچه ها اشاره می شود تا رفع فوری نیاز هایشان. در مدارس ژاپن به جای اهمیت دادن به نمره های امتحانی به پرورش نوآموزانی مسئول توجه دارندکه مقید و وظیفه شناس باشند..در آمریکا بسیاری از مربیان آموزشی ، خواستار تاکید مجدد بر هدف های بلند مدت آموزشی هستند که تحقق آنها در سایه شرایطی نظیر تدوین یک برنامه آموزشی معنادار و وجود روابطی دلسوزانه و هماهنگ بین دانش آموزان می دانند.با این حال آموزگاران آمریکایی برخلاف همتایان ژاپنی خود ،اغلب خود را در محیطی غیر دوستانه می یابندکه شرایط مورد نیاز کلاس را برای برنامه های دراز مدت رشد بچه ها تحت الشعاع قرار می دهد. در تاریخ نظام آموزش در آمریکا ، آونگ آموزش همواره بین دو دسته آرای متضاد، یعنی از اصرار بر پیشرفت اجتماعی بچه ها تا تاکید بر بهره وری ذهنی و مغزی آنها در نوسان بوده است.امابرای تحقق گسرده ی این برنامه ، به نگرشی گسترده و مشترک در مورد کودکان خردسال نیازمندیم ، که این رویکرد باید به این تشخیص برسد که تدریس ضرورتا به رشد و توسعه ی جنبه های اخلاقی ، اجتماعی و نیز عقلانی بچه ها توجه دارد، به همین دلیل برای پرورش کودکان در این سه بخش ، هر جنبه از تدریس باید بطور سنجیده سازمان دهی شود.. به عبارت دیگر ، یک برنامه آموزشی علمی خوب باید برنامه ای باشد که موجب افزایش همکاری در میان دانش آموزان، توجه واقعی آنها به علم ، تعهد شخصی در برابر صداقت علمی و خبرگی ایشان در برداشت های کلی از مقوله علم شود. به نظر آمریکایی ها ،نظام آموزشی ژاپنی ها در دوره خردسالی با همه ی قوت  ها و ضعف هایشان ، چشم انداز خوب و مناسبی را برای بازتاب شیوه های آموزشی فراهم خواهد آورد.

           در پایان از استاد ارجمندم جناب آقای « دکتر ابوالفضل بختیاری» کمال تشکر را دارم  که علاوه بر رهنمودهای خالصانه آموزشی و شغلی، با معرفی این کتاب ، دریچه جدیدی بر نگرش و رویکرد آموزشی و در نتیجه عملکرد اینجانب در محیط آموزشی گشودند . لذا مطالعه این کتاب ارزشمند را به تمام معلمین در صحنه علم و دانش و والدین عزیز توصیه می کنم.

           منبع: 

           لوییس کاترین ( 1395) - آموزش قلب ها و اندیشه ها -ترجمه : حسین افشین منش، شیده ایلکی طاهر ؛ ویرایش : مریم روحانی ، ابوالفضل بختیاری ، مرتضی حاج علی فر. تهران :انتشارات سازوکار ، ویراست جدید( 1398)